Neden? Çaba göstererek elde ettiğimiz şeylere kader demeyi aklımıza bile getirmezken, başımıza gelen ve karşı koyamadığımız şeyleri de kadere yüklüyoruz? Acaba bütün bu başımıza gelen kötülüklerin sorumluluğunu kadere ya da başka insanlara mı yüklüyoruz? Etrafımızdaki etki alanını ne kadar kontrol altında tutabiliriz? Kökten varoluşçuluk ve bu, hayatımı kendim yazarım hissi, bizi dünyayla tamamen zıt cephelere sürükleyip önce, olmayı hayal etmeye tenezzül etmediğimiz kişi olmaya sonra da bundan hoşnut olup herşeye rağmen gülümse kaderine demeye zorlar mı?